H Puung για την αγάπη

H Puung είναι από τη Νότια Κορέα. Της αρέσει να ζωγραφίζει και μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έγινε διάσημη στον κόσμο όλο, χάρη στο εικονογραφημένο της βιβλίο "Αγάπη είναι...". Μια σειρά από εικόνες αφηγείται τη ζωή ενός ζευγαριού. Μικρές στιγμές και ευγενικές χειρονομίες που κάνουν τη ζωή όμορφη.

Αγάπη είναι να μαγειρεύεις στην κουζίνα σου το βράδυ μιας καθημερινής κι από το σαλόνι του σπιτιού να έρχεται μια όμορφη μουσική.

Αγάπη είναι να γυρίζεις στο σπίτι και να είναι ζεστό. 

 
Αγάπη είναι να διαβάζεις τις Κυριακές σκεπασμένος με την αγαπημένη σου κουβέρτα. 

Αγάπη είναι να κλείνετε τα φώτα και να φαίνεται από το παράθυρο το χιόνι.

Αγάπη είναι να αλμυρίζεστε στη θάλασσα μέχρι τη βραδινή ψύχρα.

Αγάπη είναι να ξυπνάτε τη νύχτα για να ακούσετε τη βροχή.

Αγάπη είναι η κουβεντούλα. 

Αγάπη είναι οι διακοπές. 

Αγάπη είναι να ετοιμάζεις το πρωινό. 

Αγάπη είναι  να σκεπάζεις αυτόν που κοιμάται.
 

 
Αγάπη είναι να μη σε πειράζει που το σπίτι είναι μικρό.
 

Αγάπη είναι να χωράνε όλα σε ένα μικρό σπίτι. 

 

 ***

H Puung δεν έχει δική της ιστοσελίδα. Μπορείτε, όμως, να την αναζητήσετε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου προβάλλει ένα αρκετά μεγάλος μέρος της δουλειάς της. Επίσης, συχνά κάνει μικρά αφιερώματα στο έργο της το ηλεκτρονικό περιοδικό Grafolio, που παρουσιάζει νεαρούς εικονογράφους από την Ιαπωνία, την Κίνα, την Κορέα, την Ινδονησία και άλλα μέρη μακρινά, όπου νέοι άνθρωποι ζουν και δημιουργούν.

Η Philippa Rice για την αγάπη

Η Philippa Rice είναι μια πολύ νεαρή εικονογράφος από τη Μεγάλη Βρετανία, που τα τελευταία χρόνια ζει με τον φίλο της στο Νότιγχαμ. Ασχολείται με πολλά και διάφορα, αλλά η μεγαλύτερη επιτυχία της είναι το Soppy, ένα όμορφο graphic novel για τον έρωτα. 

Η Philippa ήθελε να φτιάξει κάτι που θα αρέσει στον σύντροφό της, τον επίσης εικονογράφο Luke Pearson, και σκέφτηκε πως τίποτα δεν είναι πιο ερωτικό από τις καθημερινές  στιγμές που μοιράζεσαι σε μια μακροχρόνια σχέση.

 Η στιγμή που ο ένας από τους δύο αποκοιμιέται στον καναπέ...

Το διάβασμα στο κρεβάτι... 

Η συναρμολόγηση των επίπλων...

 Τα βράδια που δουλεύεις στο σπίτι...

Η πρώτη αλληλογραφία...

Το χουζούρι του Σαββατοκύριακου...

Οι φαγωμάρες.

Έφτιαξε λοιπόν αυτά τα αξιολάτρευτα ανθρωπάκια, με στόχο να αναγνωρίσει ο καθένας μας σ' αυτά κάτι από την καθημερινότητά του. Και τα κατάφερε μια χαρά.

 ***

H Philippa Rice έχει ασχοληθεί με το κόμικ, την εικονογράφηση, τις κατασκευές και το animation. Στην ιστοσελίδα της μπορεί να δει κανείς όλα τα βιβλία της που κυκλοφορούν στη Μεγάλη Βρετανία, καθώς και κολάζ ή αστεία βιντεάκια με πρωταγωνιστές τους μικρούς της ήρωες. Για του λόγου το αληθές, ρίξτε μια ματιά εδώ. 

O Liniers για την αγάπη

Liniers είναι το δεύτερο όνομα του Αργεντίνου εικονογράφου Ricardo Siri.  Η πιο γνωστή από όλες τις δουλειές του είναι η σειρά Macanudo, που θυμίζει λιγάκι την αγαπημένη μας Μαφάλντα. Ένα μικροσκοπικό, διαβαστερό και τετραπέρατο κοριτσάκι, η Enriqueta, ζει παρέα με τον γάτο της, τον Fellini, και το αρκουδάκι της, τον Madariaga, και μοιράζεται μαζί τους προβληματισμούς της για τη ζωή και το μέλλον του κόσμου. Στα κόμικς του Liniers συναντάμε πολλούς αξιαγάπητους ήρωες: πιγκουίνους, κλόουν και λογιών λογιών τερατάκια.  

 

Ο έρωτας είναι ένα από τα αγαπημένα του θέματα και συχνά στις σειρές του ζωγραφίζει ανθρώπους που φοβούνται τη μοναξιά και νιώθουν πως ποτέ δεν πρόκειται να ταιριάξουν.

Στην πραγματικότητα, αυτό που τους τρομάζει είναι το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνουν για να γνωρίσουν ο ένας τον άλλο. 

 Αν το αποφασίσουν όμως και τα καταφέρουν...

Η ζωή γεμίζει με χρώματα...

Όπως η Αμελί στην κορυφή του λόφου της Μονμάρτης, έτσι και ο Liniers στα κόμικς του συχνά αναρωτιέται πόσοι πολλοί άνθρωποι αγκαλιάζονται τούτη τη στιγμή σε όλο τον κόσμο...

Και καταλήγει πως, τελικά, για κάθε έναν από μας, η αγκαλιά που αγαπάμε είναι η πιο αγαπημένη πατρίδα...

 Η αγκαλιά είναι εκείνη που μας συγκρατεί όταν πέφτουμε...

Η αγκαλιά είναι εκείνη που σταματά τον χρόνο...

Που δε θέλουμε ποτέ να τελειώσει...

Που μας συντροφεύει από το πρώτο καρέ μέχρι το τελευταίο...

Που μας κάνει να πετάμε ψηλά...

Η αγκαλιά είναι η μεγαλύτερη κατάφαση στη ζωή...

Γιατί δίνει χρώμα και στο πιο γκρίζο επεισόδιό της. 

***

Ο Liniers δεν είναι γνωστός στην Ελλάδα, αλλά έχουν κυκλοφορήσει περισσότερα από είκοσι βιβλία του στη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Τσεχία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Περού, τη Βραζιλία, την Αργεντινή. Αν θέλετε να γνωρίσετε τους χαρακτήρες των βιβλίων του και να ρίξετε μια ματιά στην ιστοσελίδα του, κάντε το από εδώ. 

O Alberto Montt για την αγάπη

Τι μπορεί να σκέφτεται για τον έρωτα ένας κομίστας που του αρέσει να ζωγραφίζει φλερτάροντας με το παράλογο; "Τα παιδιά έχουν μεγάλη φαντασία και τους αξίζουν εικόνες ζωγραφισμένες με μεγάλη φαντασία" λέει ο Alberto Montt[1], εικονογράφος και καρτουνίστας  από τη Χιλή.

Και πράγματι, πέρα από όλα τα άλλα, στα έργα του μπορούμε να δούμε πολλά ευφάνταστα ζευγάρια. Μια σειρά εικόνων που μας διαβεβαιώνει πως στη ζωγραφική, όπως και στη ζωή, τα ετερώνυμα έλκονται. Γιατί, πολύ απλά, συμπληρώνουν το ένα το άλλο. 

 Έτσι, δε μοιάζει καθόλου απίθανο μια αρσενική κάμερα να ερωτευτεί ένα θηλυκό φιλμ και να αρχίσει να γράφει πάνω του ερωτικές ιστορίες...

Ή ενα αρσενικό μολύβι να αγαπήσει μια θηλυκή κασέτα. Μπαίνει στις τρυπούλες της και τακτοποιεί την ταινία της όταν είναι τσαλακωμένη...

Μια μυτερή κλειδαριά μπορεί να ερωτευτεί έναν τρύπιο λουκέτο και να ξεκλειδώσει μέσα του συναισθήματα που δεν ήξερε ότι κρύβει...

Και μια λεμονοστίφτρα να θελήσει να ζουλήξει μέχρι ξεζουμίσματος έναν λεμόνι...

Ακόμη και ανάμεσα σε έναν πιάτο και μια φλιτζάνα, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η σχέση θα παραμείνει πλατωνική. Βγάζουν τις γλώσσες τους και καθαρίζει το ένα στο σώμα του άλλου τα υπολείμματα του καφέ και του τσαγιού...

Η ζωή είναι γεμάτη ζευγάρια. O ένας έλκει τον άλλο. Βασιλιάδες και βασίλισσες πλαγιάζουνε μαζί τα βράδια, αδιαφορώντας για τις διαφορές τους: χρώματα, καταγωγές, διαφορετικά στρατόπεδα στη σκακιέρα της ζωής...

Μόνο το μυαλό με την καρδιά φαίνεται να μην πολυσυμπαθιούνται. Με λίγη καλή θέληση, όμως, κι αυτά τα δυο μπορεί να συνυπάρξουν:

Ακόμη κι αν ο καθένας από μας τα αντιλαμβάνεται και τα χρησιμοποιεί διαφορετικά. Τι σημασία έχει; Το θέμα είναι να ταιριάξουμε. 

***

 
[1] Ο Alberto Montt γεννήθηκε στο Εκουαδόρ, αλλά κατάγεται από τη Χιλή όπου ζει τα τελευταία χρόνια. Ασχολείται με την εικονογράφηση, τη γραφιστική και το καρτούν, έχει εκδώσει καμιά σαρανταριά παιδικά βιβλία και κόμικς που έχουν κυκλοφορήσει σε χώρες τις Λατινικής Αμερικής, στην Ισπανία και στη Μεγάλη Βρετανία. Πρότυπά του υπήρξαν ο Quino και ο Gary Larson. Η ιστοσελίδα του είχε βραβευτεί ως το καλύτερο ισπανόφωνο blog. Μπορείτε να της ρίξετε μια ματιά εδώ. 

Ο δον Βιθέντε, ο Χουάν Μανουέλ, ο σουγιάς και η Καρμέλα

Andrea Tomas Prato

Την τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου του 1936 ο Χουάν Μανουέλ Ουρκίθαρ αφοσιώνεται στην αποκρυπτογράφηση της φλύαρης παρουσίας του σουγιά πάνω στα έπιπλα του σαλονιού, και διαπιστώνει πως πρόκειται για μέθοδο κωδικοποίησης μηνυμάτων τα οποία ανταλλάσσουν οι εραστές για να συμφωνήσουν τις συνευρέσεις τους. Αν ο δον Βιθέντε μπορεί να πάει να τη δει κάποιο βράδυ, αφήνει το σουγιά ανοιχτό πάνω στο τραπέζι· αν εκείνη δεν μπορεί να τον δεχτεί, τον κλείνει, ενώ αν μπορούν να συναντηθούν τον αφήνει ανοιχτό· αν ο σουγιάς είναι στο περβάζι αντί για το τραπέζι, πάει να πει πως εκείνο το βράδυ μπορούν να βρεθούν στο δωμάτιο του κυρίου· αν ο σουγιάς είναι δίπλα σε μια κανάτα, σημαίνει σε ποθώ· αν είναι πάνω σε κάποιο χαλάκι πάει να πει θα 'θελα να κοιμάμαι μαζί σου κάθε βράδυ, κάτω από ένα βιβλίο σημαίνει κι ας σκεφτούν οι άλλοι ό,τι θέλουν, δίπλα στο φως, μια υπόσχεση παντοτινής αγάπης. 

Στις 3ο Ιουνίου του 1936, ο Χουάν Μανουέλ Ουρκίθαρ δεν μπορεί ν' αντέξει άλλο μέσα του εκείνη την ένταση που τον διαλύει, και αλλάζει το μήνυμα του σουγιά πάνω στο τραπέζι του σαλονιού. 

***

"Τα δυο μαχαίρια", από τη συλλογή διηγημάτων του Χουάν Χαθίντο Μουνιόθ Ρένχελ

Η μυστική εταιρεία του ονείρου. 

 

Χουάν Χαθίντο Μουνιόθ Ρένχελ, Η μυστική εταιρεία του ονείρου (μττφρ. Μαρία Μπεζαντάκου), Opera, Αθήνα 2017.