#ChileHoy

Η Χιλή τα τελευταία χρόνια αναφέρεται ως πρότυπο πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας. Κι όμως, σ' αυτή την υποδειγματικά σταθερή χώρα, σήμερα μετράμε χιλιάδες συλλήψεις, εκατοντάδες τραυματισμούς διαδηλωτών και, το χειρότερο, δεκάδες νεκρούς. 

Όταν πριν από τρεις βδομάδες οι φοιτητές άρχισαν να διαδηλώνουν με αφορμή την αύξηση στο αντίτιμο του εισιτηρίου του μετρό, κανένας δεν περίμενε ότι  οι δρόμοι του Σαντιάγο θα πλημμυρίσουν με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που θα ζητούν με ειρηνικό τρόπο τα αυτονόητα: παιδεία, υγεία, αξιοπρεπή διαβίωση. Η κυβέρνηση της χώρας απαγόρευσε την κυκλοφορία, ο στρατός κατέβηκε στους δρόμους, η βία θυμίζει την εποχή του Πινοσέτ, αλλά οι νέοι δεν τη θυμούνται και δεν φοβούνται. 

Με το χάσταγκ #ChileHoy ο Χιλιανός εικονογράφος Alberto Montt αναρτά στον προσωπικό του λογαριασμό στο instagram εικόνες που σχολιάζουν τα γεγονότα στο Σαντιάγο.

Σε αρκετές εικόνες του δείχνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τη βία των αστυνομικών που αντιμετωπίζουν σαν βανδαλιστές και πλιατσικολόγους όσους ζητούν ισότητα και δικαιοσύνη. 

Χλευάζει τον πρόεδρο Πινιέρα, που ενώ υποστηρίζει πως επιζητά τον διάλογο, ενισχύει διαρκώς τις δυνάμεις καταστολής. Αλλού, οι σκληρές εικόνες μιλούν από μόνες τους. Οι "καλές πρακτικές" της κυβέρνησης δεν είναι μάλλον και τόσο καλές, από τη στιγμή που ευνοούν τη φοροδιαφυγή και δρουν αποκλειστικά υπέρ των ισχυρών. 

Ο Alberto Montt φιλοτεχνεί πορτρέτα των πολιτικών προσώπων της Χιλής σε πολλές διαφορετικές μορφές τους. Ο πολιτικός που δεν παραδέχεται τα λάθη του:

Ο πολιτικός που ενδιαφέρεται μόνο για τον δικό του θρίαμβο:

Πώς "προστατεύεται" ο νόμος και η τάξη; Πώς διαλύεται μια ειρηνική διαδήλωση;

"Η δημοκρατία στη Χιλή είναι μόνο μια φαντασίωση", ισχυρίζεται ο Montt, ένας εικονογράφος που στέκεται πλάι σε όλους εκείνους που ξεχύθηκαν στους δρόμους του Σαντιάγο. 

Τα γεγονότα καυτηρίασε και ο Liniers (ψευδώνυμο του εικονογράφου Ricardo Siri) με ένα σκίτσο του για την κρατική βία. Ο Liniers είναι Αργεντινός, φίλος και συνεργάτης του Montt, και πολλές φορές παραδίδουν παρέα μαθήματα εικονογράφησης. Στα πρόσφατα έργα του εκφράζει την αλληλεγγύη του προς τους διαδηλωτές της Χιλής.

Άλλωστε, η πιο γνωστή από τους χαρακτήρες του, η Ενρικέτα, θυμίζει πολύ τη Μαφάλντα: ένα μικρό κορίτσι που λατρεύει το διάβασμα, σιχαίνεται το φαγητό, αγωνίζεται για έναν καλύτερο κόσμο, ξεσηκώνει τους συμμαθητές της και ονειρεύεται ένα πολύχρωμο αύριο. 

Αγαπά τον γατούλη της, τον Φελίνι, και σε πολλές εικόνες κρατά στο ένα χέρι το αρκουδάκι της και με το άλλο σφίγγει τη γροθιά της. Μακάρι να γεμίσει ο κόσμος Ενρικέτες. 

Τα γεγονότα της Χιλής κρατούν πια τρεις βδομάδες. Ο στρατιωτικός νόμος απαγορεύει την κυκλοφορία στους δρόμους και τα σχολεία παραμένουν κλειστά. Ο πρόεδρος Πινιέρα υποχωρεί στη λαϊκή οργή και η κυβέρνησή του επαναδιαπραγματεύεται τον κατώτερο μισθό και αναγκάζει σε παραίτηση τους "σκληρότερους" υπουργούς της. Μακάρι το #ChileHoy να πάψει να είναι επίκαιρο. Οι δρόμοι του Σαντιάγο να γεμίσουν χρώματα. Προς το παρόν γεμίζουν θύματα και αίμα. 

***

O Alberto Montt για την αγάπη

Τι μπορεί να σκέφτεται για τον έρωτα ένας κομίστας που του αρέσει να ζωγραφίζει φλερτάροντας με το παράλογο; "Τα παιδιά έχουν μεγάλη φαντασία και τους αξίζουν εικόνες ζωγραφισμένες με μεγάλη φαντασία" λέει ο Alberto Montt[1], εικονογράφος και καρτουνίστας  από τη Χιλή.

Και πράγματι, πέρα από όλα τα άλλα, στα έργα του μπορούμε να δούμε πολλά ευφάνταστα ζευγάρια. Μια σειρά εικόνων που μας διαβεβαιώνει πως στη ζωγραφική, όπως και στη ζωή, τα ετερώνυμα έλκονται. Γιατί, πολύ απλά, συμπληρώνουν το ένα το άλλο. 

 Έτσι, δε μοιάζει καθόλου απίθανο μια αρσενική κάμερα να ερωτευτεί ένα θηλυκό φιλμ και να αρχίσει να γράφει πάνω του ερωτικές ιστορίες...

Ή ενα αρσενικό μολύβι να αγαπήσει μια θηλυκή κασέτα. Μπαίνει στις τρυπούλες της και τακτοποιεί την ταινία της όταν είναι τσαλακωμένη...

Μια μυτερή κλειδαριά μπορεί να ερωτευτεί έναν τρύπιο λουκέτο και να ξεκλειδώσει μέσα του συναισθήματα που δεν ήξερε ότι κρύβει...

Και μια λεμονοστίφτρα να θελήσει να ζουλήξει μέχρι ξεζουμίσματος έναν λεμόνι...

Ακόμη και ανάμεσα σε έναν πιάτο και μια φλιτζάνα, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η σχέση θα παραμείνει πλατωνική. Βγάζουν τις γλώσσες τους και καθαρίζει το ένα στο σώμα του άλλου τα υπολείμματα του καφέ και του τσαγιού...

Η ζωή είναι γεμάτη ζευγάρια. O ένας έλκει τον άλλο. Βασιλιάδες και βασίλισσες πλαγιάζουνε μαζί τα βράδια, αδιαφορώντας για τις διαφορές τους: χρώματα, καταγωγές, διαφορετικά στρατόπεδα στη σκακιέρα της ζωής...

Μόνο το μυαλό με την καρδιά φαίνεται να μην πολυσυμπαθιούνται. Με λίγη καλή θέληση, όμως, κι αυτά τα δυο μπορεί να συνυπάρξουν:

Ακόμη κι αν ο καθένας από μας τα αντιλαμβάνεται και τα χρησιμοποιεί διαφορετικά. Τι σημασία έχει; Το θέμα είναι να ταιριάξουμε. 

***

 
[1] Ο Alberto Montt γεννήθηκε στο Εκουαδόρ, αλλά κατάγεται από τη Χιλή όπου ζει τα τελευταία χρόνια. Ασχολείται με την εικονογράφηση, τη γραφιστική και το καρτούν, έχει εκδώσει καμιά σαρανταριά παιδικά βιβλία και κόμικς που έχουν κυκλοφορήσει σε χώρες τις Λατινικής Αμερικής, στην Ισπανία και στη Μεγάλη Βρετανία. Πρότυπά του υπήρξαν ο Quino και ο Gary Larson. Η ιστοσελίδα του είχε βραβευτεί ως το καλύτερο ισπανόφωνο blog. Μπορείτε να της ρίξετε μια ματιά εδώ.