Το πορτρέτο ενός καλλιτέχνη: Sonaksha Iyengar

Κατάγεται από την Ινδία. Τα δέκα τελευταία χρόνια ζει στην Μπανγκαλόρ. Στη χώρα της έχουν υπέροχα φλογόδεντρα που αυτή την εποχή του χρόνου γεμίζουν την πόλη με χρώμα. Οι χειμώνες  τους είναι αρκετά κρύοι για πουλόβερ και καλτσούλες, αλλά όχι τόσο κρύοι, ώστε να την εμποδίζουν να ανακαλύπτει καθημερινά την πόλη. 

Θα ήθελες να μας πεις λίγα πράγματα για τη ζωή σου; Πότε ξεκίνησες να ζωγραφίζεις; Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την εικονογράφηση;  

Έκανα σπουδές στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Έπρεπε να μελετήσω πολλά διαφορετικά πεδία κατά τη διάρκεια της φοίτησής μου, μέσα από προγράμματα πρακτικής άσκησης και πρότζετ. Εξακολουθεί να με ενδιαφέρει πολύ το πώς διαφορετικοί επιστημονικοί κλάδοι μπορούν να συνεργαστούν για να δημιουργήσουν κάτι που θα έχει δύναμη. Ελπίζω λοιπόν να το ανακαλύψω αυτό με τα χρόνια. Άρχισα να ζωγραφίζω ως παιδί, όπως οι περισσότεροι άνθρωποι. Μου άρεσαν πολύ τα μαθήματα ζωγραφικής. Τίποτα δεν με έκανε τόσο ευτυχισμένη όσο το να παίζω με τα χρώματα. Τώρα επιστρέφω σ' αυτό και είναι σαν να ολοκληρώνεται ένας κύκλος. Μεσολάβησαν κάποια χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων σταμάτησα εντελώς να ζωγραφίζω, αλλά στο κολλέγιο ξεκίνησα πάλι με το doodling, έπειτα την ακουαρέλα και τώρα την ψηφιακή εικονογράφηση. 

Με τι είδους εικονογραφήσεις έχεις ασχοληθεί; Θα ήθελες να μοιραστείς κάποια ξεχωριστή εμπειρία σου στην εικονογράφηση ενός βιβλίου;

Βρίσκομαι στα πρώτα στάδια της ενασχόλησής μου με την εικονογράφηση, οπότε πιστεύω πως δοκιμάζομαι ακόμα σε διαφορετικά στιλ και τεχνικές. Ασχολούμαι με τα εξώφυλλα, την αφήγηση και την ποίηση, γιατί με αγγίζει πολύ. Μου αρέσει πολύ να συνδυάζω στη δουλειά την ψηφιακή τέχνη με την νερομπογιά. Επομένως, τα περισσότερα από τα έργα μου κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Το πρόσφατο πρότζεκτ μου, που είναι ακόμη σε εξέλιξη, το "Garden of Kindness" ήταν πραγματικά μια μοναδική εμπειρία. Η ιδέα γυρόφερνε στο μυαλό μου για καιρό, αφού έκανα κάποιες πολύ συνειδητές επιλογές και αλλαγές, ώστε να καταφέρω να γίνω καλύτερη. Είχα σκεφτεί να το ξεκινήσω σαν μια οπτική τεκμηρίωση όλων όσων θέλω να υπενθυμίζω στον εαυτό μου. Τελικά, κατάφερα να τα υπενθυμίσω και σε άλλους. Ήθελα να δουλέψω με πολύ απλές εικόνες και γράψιμο στο χέρι στις περισσότερες περιπτώσεις, σαν να γράφω πρόχειρα σε ένα σημειωματάριο. Με ενθουσίασε που το προσπάθησα. Και οπτικά είναι πολύ διαφορετικό από άλλες μου εικονογραφήσεις. 

Υπάρχει κάποιο κείμενο, βιβλίο, παραμύθι, τραγούδι που θα ήθελες να εικονογραφήσεις και δεν το έχεις κάνει ακόμη; 

Πάρα πολλά! Λατρεύω το διάβασμα, οπότε κάθε φορά που απολαμβάνω ένα βιβλίο σκέφτομαι πάντοτε τρόπους να δώσω διάρκεια σ' αυτή την εμπειρία, ακόμη και μετά το τέλος της ανάγνωσης. Καμιά φορά τις ιστορίες τις έχω ήδη μεταπλάσει σε εικόνες, και είναι πολύ όμορφο να μπορώ να τις φαντάζομαι με το δικό μου τρόπο, να τις εντάσσω στο δικό μου σύμπαν. Πραγματικά δεν μπορώ να διαλέξω, λοιπόν. Υποθέτω οτιδήποτε από τα διαβάσματά μου. Από τις "Περιπέτειες της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων" μέχρι τα έργα του Ρουμί ή τις ιστορίες του Ismat Chugtai. 

Τι υλικά χρησιμοποιείς συνήθως; 

Συνήθως κλίνω προς τις νερομπογιές και το ψηφιακό σχέδιο και χρώμα. Επίσης, μου αρέσει πολύ το μελάνι και οι ξυλομπογιές. Θέλω να μάθω και διάφορες τεχνικές εκτύπωσης. Υπάρχουν τόσα πολλά να μάθει κανείς!

Ετοιμάζεις κάτι αυτό τον καιρό; 

Δουλεύω αρκετά πρότζεκτ ταυτόχρονα και έχω αρκετά άλλα στο μυαλό μου που περιμένουν να βρουν τη μορφή τους στο χαρτί. Ένα προσωπικό πρότζεκτ που θα κυκλοφορήσει σύντομα είναι το "Garden of Kindness" που ανέφερα παραπάνω, όπως επίσης ένα παιδικό βιβλίο και μερικά εξώφυλλα. 
 

Η εικονογράφηση είναι για σένα επάγγελμα ή χόμπι; Στη χώρα σου υπάρχει δυνατότητα βιοπορισμού από την εικονογράφηση; 

Μου προέκυψε τυχαία, οπότε ξεκίνησε σαν χόμπι, αλλά μόλις συνειδητοποίησα πόσο πολύ μου αρέσει να ξυπνώ και να αρχίζω να ζωγραφίζω, ήθελα να το κάνω επάγγελμα. Επομένως, τώρα αποτελεί ένα μέρος του επαγγέλματός μου, μαζί με το γράψιμο. Το να ασκεί κανείς επαγγελματικά μία τέχνη είναι μια πρόκληση για πολλούς ανθρώπους, ειδικά σε ό,τι αφορά το οικονομικό. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που επαγγέλματα όπως αυτό του γιατρού ή του μηχανικού φαίνεται πως αποτελούν ασφαλέστερες επιλογές για την οικονομική σταθερότητα. Ωστόσο, πιστεύω πως σιγά σιγά θα φτάσουμε στο σημείο οι άνθρωποι να επιλέγουν την τέχνη ως επάγγελμα και να μπορούν να αποτιμήσουν την αξία της. Σίγουρα έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, αλλά θα το πετύχουμε. 

Από ποιους εικονογράφους (κλασικούς ή σύγχρονους) έχεις εμπνευστεί;

 

Μου αρέσει η Rebecca Green, ο Oliver Jeffers, η Jessica Walsh, ο Shaun Tan, η Julia Rothman,  ο Jean Jullien, η Yuko Shimizu, η Cecile Dormeau, είναι ατέλειωτη η λίστα. 

"Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις όλα όσα είχες ή δεν είχες ως παιδί (σε ό,τι αφορά την πρόσβαση στην πληροφορία) και να σκέφτεσαι πώς θα μπορούσες να μιλήσεις για αυτά τώρα. Δανείζομαι πολλά από την εμπειρία του μπούλινγκ που έζησα μικρή, όταν εκφράζω πόνο μέσα από τα έργα μου. Επίσης λατρεύω το γεγονός πως, ως παιδιά, ζωγραφίζαμε χωρίς να υπακούμε σε κανόνες, χωρίς να νοιαζόμαστε για τον κόσμο. Προσπαθώ και τώρα να εντάσσω πού και πού τέτοιου είδους χαρακτηριστικά στη δουλειά μου, ανάλογα με την κάθε εικονογράφηση και τις απαιτήσεις της. Οι αναμνήσεις, οι τόποι, τα βιβλία, οι άνθρωποι σίγουρα παίζουν τεράστιο ρόλο, αλλά νομίζω πως αυτό που καθορίζει τη δουλειά μου είναι το συνοθύλευμα των εμπειριών από τις οποίες αντλώ". 

Το να είσαι εικονογράφος σου δίνει τη ευκαιρία να θίξεις κοινωνικά ζητήματα με διαφορετικό τρόπο. Οι ζωγραφιές σου αγγίζουν θέματα όπως η αυτοεκτιμήση, ο σχολικός εκφοβισμός, ο κοινωνικός ρατσισμός, η ειρήνη, η φιλία, η αγάπη. Όταν ζωγραφίζεις, λαμβάνεις υπόψη σου ότι μπορείς να επηρεάσεις ένα νεανικό κοινό σε μια ορισμένη κατεύθυνση; 

Οπωσδήποτε. Αυτη είναι η δύναμη του εικονογράφου για μένα. Το ότι μπορούμε να χρησιμοποιούμε χρώματα, εικόνες και σύμβολα για να μιλήσουμε για σημαντικά και ασήμαντα πράγματα, αυτά που συχνά κανείς δεν προσέχει. Ήταν πολύ εμπνευστικό για μένα να παρακολουθώ το πώς οι εικονογράφοι (γενικότερα οι καλλιτέχνες - συγγραφείς, μουσικοί, ζωγράφοι) χρησιμοποιούν τα μέσα που διαθέτουν για να εκφράσουν απόψεις, να τοποθετηθούν. Είναι σημαντικό να το έχουμε αυτό υπόψη μας όταν δημιουργούμε. Αυτό δε σημαίνει, βέβαια, πως δεν κάνουμε λάθη. Ωστόσο, προσπαθούμε να είμαστε ενήμεροι και ευαίσθητοι  με τις εικόνες που χρησιμοποιούμε, τους ανθρώπους που εκπροσωπούμε, τα μηνύματα που μεταδίδουμε. Προσπαθώ να χρησιμοποιώ τις εικονογραφήσεις μου για να μιλήσω για την καλοσύνη, την ανάπτυξη, την αγάπη, την αποδοχή, τη θετικότητα με το σώμα, την ψυχική υγεία. Αλλά ξέρω πως αυτά είναι μόνο η αρχή και ελπίζω πως όσο τα χρόνια θα περνούν, η λίστα θα μεγαλώνει.

"Είναι πιθανό να μην είχαμε τη δυνατότητα να αλληλεπιδρούμε αν δεν υπήρχαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τώρα έχουμε τη δυνατότητα να βγάλουμε το έργο μας προς τα έξω, να ξεπεράσουμε σύνορα και ωκεανούς. Είναι μαγικό που εσύ είσαι από την Ελλάδα, εγώ από την Ινδία και κάνουμε την κουβεντούλα μας, αλληλεπιδρούμε, γνωρίζουμε η μία την άλλη. Ξέρω πως είναι ακόμα περιορισμένο το κοινό που έχει πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όσο ευρέα κι αν μοιάζουν. Αλλά είναι μια καλή αρχή να κάνεις ειλικρινείς συζητήσεις και επαφές με ανθρώπους που όχι μόνο εκτιμούν τη δουλειά σου, αλλά και σε ωθούν να συνεχίσεις. Έχω κάνει υπέροχους φίλους χάρη στο instagram και στο twitter. Είχα τη δυνατότητα με το facebook να επανασυνδεθώ με φίλους που πίστευα πως θα αποτελούν απλώς πρόσωπα σε ξεθωριασμένες φωτογραφίες. Οι δυνατότητες είναι απεριόριστες. Ωστόσο, είναι σημαντικό να εξαπλωθούν και έξω από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε να επικοινωνήσουμε με ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση σ' αυτά".

Πρόσφατα προσπάθησες να ξεκινήσεις μια κουβέντα για τα θέματα ψυχικής υγείας, χρησιμοποιώντας γράμματα και αριθμούς. Πώς σου ήρθε αυτή η ιδέα; Με ποιον τρόπο θα ήθελες οι εικόνες σου να φανούν "χρήσιμες";

Από τη στιγμή που οι ψυχικές ασθένειες και διαταραχές δεν είναι πάντα ορατές, συχνά οι άνθρωποι δεν λαμβάνονται υπόψη ή  γίνονται αντικείμενο κοροϊδίας. Μετά από πολλές συζητήσεις με φίλους σχετικά με το στίγμα που σχετίζεται με αυτές τις νόσους, είδα τις δυσκολίες  στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι προσεγγίζουν το θέμα. Ήθελα να δημιουργήσω κάτι απτό και να ξεκινήσω μία κουβέντα. Πολλές φορές οι λέξεις δεν είναι αρκετές για να περιγράψει κανείς το χάος που υπάρχει στο μυαλό, είτε αφορά ένα σύνολο συναισθημάτων είτε μια ψυχική διαταραχή. Αυτό που ελπίζω είναι να αισθανθούν όλοι ότι ο αγώνας που δίνουν λαμβάνεται υπόψη, είτε πρόκειται για τους ανθρώπους που παλεύουν καθημερινά με μια ψυχική διαταραχή είτε για εκείνους που τους φροντίζουν και βλέπουν τι περνούν οι ασθενείς. Περνώ χρόνο διαβάζοντας διάφορα φόρουμ σχετικά με την ψυχική υγεία, ώστε να συμμετέχω τις συζητήσεις που κάνουν οι άνθρωποι και στις εμπειρίες που μοιράζονται. Κάποιες από αυτές τις ασθένειες/διαταραχές είναι αρκετά γνωστές, αλλά υπάρχουν τελικά πολλοί μύθοι που τις συνοδεύουν και πρέπει να καταπολεμηθούν. Υπάρχουν και άλλες διαταραχές που οι άνθρωποι δεν τις γνωρίζουν και στόχος μου είναι να μην τις αγνοήσουν την επόμενη φορά που θα έρθουν αντιμέτωποι μ' αυτές. 

Έχω δώσει κι εγώ τη δική μου μάχη σε θέματα που αφορούν την ψυχική υγεία και τις ψυχικές ασθένειες και πάντοτε αυτή η εμπειρία έβρισκε μια θέση στη δουλειά μου, τόσο στο γράψιμο όσο και στην εικονογράφηση. Είναι καιρός να κάνουμε μια ειλικρινή κουβέντα για τη σημασία της ψυχικής υγείας. Είναι πολλά τα επίπεδα στα οποία ελπίζω η δουλειά μου να φανεί χρήσιμη. Είναι πραγματικά αποκαρδιωτικό να ακούς ανθρώπους να κάνουν υποθέσεις για θέματα ψυσικών διαταραχών και νόσων. Συχνά ακούμε τις φράσεις "ξεπέρασέ το", "σταμάτα να ζητάς την προσοχή", "λες ψέματα", "είναι απλώς μια φάση",  και είναι άδικο να κάνουμε τέτοιου είδους δηλώσεις, που είναι τόσο επίπονες για όποιον δυσκολεύεται με το χάος που υπάρχει μέσα του. Η ενημέρωση θα βοηθήσει  να κάνουμε μια αρχή προς τη σωστή κατεύθυνση, προς την ενσυναίσθηση. Οπότε με αυτή τη σειρά εικονογραφήσεων ελπίζω πως αντιμετωπίζω τα θέματα ψυχικής υγείας, ασθενειών και διαταραχών με αισθήματα που πολλοί από εμάς έχουμε αισθανθεί σε διαφορετικές διαβαθμίσεις. 

Όταν παλεύεις με την ψυχική σου υγεία, δεν μπορείς να δώσεις μια απάντηση στην ερώτηση "Τι κάνεις;", γιατί πραγματικά δεν ξέρεις. Θα ήθελα να προσεγγίσω τους ανθρώπους που δίνουν αυτή τη μάχη καθημερινά και να τους πω πως δεν είναι μόνοι τους. Νιώθει κανείς όμορφα όταν ξέρει πως, τουλάχιστον, υπάρχει κάποιος που προσπαθεί να τον καταλάβει. Το νιώθω αυτό όταν με πλησιάζουν οι άνθρωποι και εύχομαι να τους το μεταδίδω μέσα από τις εικόνες μου. 

Η εικόνα ασκεί μεγάλη δύναμη σ' αυτόν που την προσλαμβάνει, ενώ η ζωγραφική ασκεί επίσης θεραπευτική δύναμη σε εκείνον που δημιουργεί. Η δημιουργία σε κάνει πιο δυνατή; 

Σίγουρα. Ξεκίνησα το πρότζεκτ "365 μέρες ζωγραφική", όπου βασικά ζωγραφίζω κάτι κάθε μέρα, σαν μια μορφή κάθαρσης. Ξεκίνησα με το γράψιμο, αλλά ήθελα και κάτι παραπάνω, οπότε συνέχισα με doodles. Τώρα αυτό που κάνω είναι ένας συνδυασμός εικόνας και κειμένου. Το να δημιουργώ κάθε μέρα είναι η δική μου μορφή διαλογισμού, γιατί όταν γράφω ή όταν ζωγραφίζω, είμαι μόνη στο δωμάτιο και συγκεντρώνομαι απόλυτα στις γραμμές, τα χρώματα, τα σχήματα και τις λέξεις. Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία εκείνες τις στιγμές. Πάντοτε αισθάνομαι ανανεωμένη όταν τελειώνω τη δουλειά. 

*** 

The portrait of an artist: Sonaksha Iyengar

"Hello to everyone in Greece! I’m from India. I live in Bangalore for the last 10 years. We have lovely Gulmohar trees that fill the city with color during this time of the year. We also have winters that are cold enough for sweaters and socks but not chilly enough to stop us from exploring the city". 

Tell us a bit about your life.  
 
I studied communication studies, which is basically a mix of everything written and visual with sprinkles of audio as well. I got to explore a lot of different fields during my undergraduation via internships and projects. I’m still very interested in how different disciplines can come together to create something powerful. So I hope to have the chance to explore these mediums through the years.

When did you begin to paint, what made you decide to do illustration?

I began painting as a child, like most other people. I loved art classes. Nothing made me as happy as playing with colors. Skip to now when I’m back to that, it’s like a full circle. There were a few years between then and now when I completely stopped painting. But in college it started again with doodling, then painting with watercolors and now digitally illustrating.

What kind of illustrations do you do? Would you like to share with us a unique experience you had when illustrating a book?

I'm only in the nascent stages of my illustration practice so I think I'm still dipping my feet in many styles and techniques. I am partial to book covers, stories and poetry, because they are very close to my heart. I really love working with a combination of digital art and watercolor. So most of my work tends to gravitate in that direction. My recent ongoing personal project, "Garden of Kindness" has really been a unique experience. The idea was brewing in my head for a while after making some very conscious choices and adjustments to attempt to be kinder. I thought of starting it as a visual documentation of the reminders I leave for myself, in turn also making them reminders for others. I really wanted to work with simple illustrations and handwriting for most of it, as if I am scribbling in a journal. So it has been very exciting to try that. It is quite different visually too from my other illustrations.

"A to Z for mental health": D for depersonalization

Is there a text,  a book, a fairy tale, a song you would like to illustrate but haven't yet?

So many! I love reading so every time I'm really enjoying a book I'm always thinking of ways to continue my experience with the book even after the last page. Sometimes these stories are already visual but it's so lovely to be able to imagine them in your own style and universe. I really can't pick. Anything from my reading list I think. From "Alice's Adventures in Wonderland" to Rumi’s work to Ismat Chugtai’s stories.

What materials do you usually use? 

Typically I gravitate towards watercolors and digitally drawing and coloring. I also love inks and color pencils. I want to learn printmaking techniques. So much to learn!

Are you currently working on something?

I'm working on a lot of projects simultaneously and also many boiling in the head waiting to make their way to paper. One personal project that will be released soon, "Garden of Kindness", the ongoing project I mentioned earlier, a book for children and a few book covers.

"A to Z for mental health": J for jealousness

Is illustration a profession for you or a hobby? Is it possible to make a living through illustration in your country?

I actually stumbled into it so it began as a hobby but once I realized how much I love waking up and drawing, I wanted to turn it into a profession. So now it is part of what I do professionally, along with writing. Working in the arts has always been a challenging decision financially for most people, especially when professions like engineering and medicine seem to be the safe options for financial stability. But I think we are slowly moving towards a place where more people are choosing it professionally and also realizing the importance of valuing the arts. We still definitely have a long way to go but I think we'll get there. One step at a time.

Which illustrators (classical or contemporary) have inspired you?

I love Rebecca Green, Oliver Jeffers, Jessica Walsh, Shaun Tan, Julia Rothman, Jean Jullien, Yuko Shimizu, Cecile Dormeau, as you can see, the list is quite endless.

"A to Z for mental health": P for posttraumatic stress disorder

It’s so great to see what you had and didn’t have as a child in terms of access to information, and see how you would like to speak about that now. I’ve borrowed a lot of my experiences of being bullied while expressing pain in my work. I also love the fact that as children we colored outside the lines without a care in the world. I still try and incorporate little things like that in my work now and then depending on the illustration and its requirements. While the memories, places, books and people definitely play a huge role, I think it is the sum of experiences that we pick up little bits from, as illustrators.

"A to Z for mental health": T for trichotillomania

Being an illustrator gives you the opportunity to talk about social issues in a different way. When you paint, do you have in mind that you could influence an audience to a certain direction?

Absolutely. This is one of the most powerful things for me. That we can use colors and visuals and symbols to speak about the little and big things, the things that often go unnoticed. It has been inspiring to see how illustrators (actually artists in general -writers, musicians, painters etc) have been using the medium to express their opinions and make statements. It is important for us to be aware of this while creating. Of course that doesn’t mean you can’t make mistakes. But you try to be aware and sensitive to the images you use, the people you represent and the messages you send. I try and use my illustrations to speak about kindness, growth, love, acceptance, body positivity and mental health. But I know that’s just the beginning and I hope that as the years go by, that list gets longer.

We might not have been able to interact if social media didn’t exist. But yet, we are, because we’re able to put our work out there and go beyond the borders and oceans. You’re in Greece and I’m in India, and here we are, having a conversation, interacting and getting to know each other. Isn’t that magical? I’m aware that social media, as vast as it seems, is still quite limited in its reach. But I think it is a good start to have honest conversations and connect with people who not only support but also push you to keep going. I’ve made such lovely friends thanks to Instagram and Twitter. I’ve been able to reconnect with friends that I thought would only be a part of faded photographs, thanks to Facebook. I’ve been able to support a friend living in another state, thanks to social media. The possibilities are endless. Though, I do think it is important to also extend these initiatives and possibilities outside social media so we can reach the people who can’t access the internet.

"A to Z for mental health": W for women's mental health

Recently you made an attempt to start a conversation about mental health issues, using alphabets and numbers. How did you come up with the idea? In what way would you like your illustrations do be “useful”?

Often, since mental illnesses and disorders are invisible, they are not acknowledged and sometimes even ridiculed. After having numerous conversations with friends about the stigma associated with it and facing difficulties with the way people approach the subject myself, I really wanted to create something tangible to start a conversation. Sometimes words can be hard to describe the chaos that the brain feels like - whether it is a bundle of emotions or a mental disorder. The hope is that everyone knows that their struggle is acknowledged, whether it is someone who battles their mental health everyday or a caregiver watching someone go through it. I spent time reading various forums for mental health to collaborate the discussions people are having and experiences they are sharing. Some of these disorders/illnesses are well known but also end up being on the receiving end of a lot of myths that need to be busted and some disorders/illnesses that people aren’t aware about and the hope is that they won’t dismiss it the next time they hear of it.

I have had my own struggles and experiences with mental health and illnesses and they have always made their way to my work - whether it is writing or illustration. It is time to have honest conversations with each other about the importance of mental health. There are many layers to how I hope these would be useful.

It is really disheartening to see people make assumptions about mental health, illnesses and disorders. We hear things like “Get over it”, “Stop asking for attention”, “Liars”, “It’s just a phase” all the time and it is really unfair to make such statements that are so hurtful to anyone having a hard time with the chaos in their head. Awareness will help us make a start in the right direction towards kindness and empathy. So with the series, I hope to address mental health using a combination of mental disorders and illnesses with emotions that a lot of us perhaps feel in varying intensities.

When you’re struggling with your mental health it is really hard to answer “How are you” questions because you never really know. So I hope that I’m able to reach out to people who are fighting these battles with their health every single day and living through them and to tell them that they are not alone. There’s some kind of comfort in knowing that there’s someone else who is at least making an attempt to understand how you feel. I feel that personally when people reach out to me so I hope to be able to do that through my illustrations.

Pictures have a strong power for those who observe them. Drawing has also a healing power for those who create. Does creation make you stronger?

Definitely. I began my 365 days of art project where I basically draw everyday as a form of catharsis. I used to journal but at one point I just felt like I wanted more and I started with doodles. Now it is a combination of visuals and text. Creating everyday is my form of meditation because when I’m drawing or writing - I’m alone in my room mostly and all I’m concentrating on are the colors, the lines, the words and the textures. Nothing else matters in those moments. I always finish feeling so refreshed!

When someone discovers your artwork it fulls his heart with positivity and kindness. This is not a question, it is a thank you. How do you feel?

Thank you so much for that, Eleni. You are so kind and to hear you say that fills my heart with so much love and gratefulness. People like you keep me going, especially on the hard days. So once again, thank you for being so supportive.